Castellano Galego
Castellano Galego O Castiñeiriño é relativamente unha parroquia nova. Outrora a estrada de Ourense marcaba a divisoria, unha parte, a de arriba, pertencía a Sar e a outra, a de abaixo, servíase relixiosamente na Mercede de Conxo. Así foi ata que colleu parroquia de seu, a de Fátima e que celebra neste xuño, ao redor do trece, a festa do Santo Antón. De primeiras o campo da festa estaba nos terreos que pertencían a Obras Públicas e que eran os comprendidos entre a estrada de Ourense e a estrada da Estrada.Hoxe xa moi reducido non sei se dará para facer festa e penso que non , popis algún tempo fíxose entre o CEIP e a igrexa parroquial, por dicir no patio de recreo. Da mesma maneira que Vista Alegre, Conxo e Sar, o Castiñeiriño polas súas festas prepara a " cabra". Nas tabernas e nos restaurantes e moi en especial no Paz Nogueira e no Luciano, antes tamén no Paxaro e no Carballeira, agora o primeiro non existe e no segundo penso que non se prepara a cabra ou se si é pouco. Por uns días antes chegaban ao barrio os " cabreiros" e as xentes mercaban as cabras para a festa da casa chea de "festeiros" e os bares encargaban as súas para poñer á venda.Moitísima xente de Santiago, " do pueblo" dicíase, e tamén en especial de Santa Lucía e de Cacheiras e Oza, concorría nas festas do Castiñeiriño para degustar da "cabra", a cal se poñía por xunto con ensalada, pan e viño, velaí cobrábase por xunto. Quen levaban a maior venda eran Paz Nogueira e Carballeira, logo xa os demáis era por menos. A preparación era moi semellante. Poñíase con patacas douradas, un pemento vermello e ensalada nalgúns, ou todos, os casos. Preparabase moi ben e disimulábase por elaboración o bravío de ser animal xa grande ( cabra que non cabrito). Hoxe a cousa foi a menos e xa queda pouco do de antes. Aínda algo, iso si, pero xa non a multitude dos tempos idos. A mesma festa en si tampouco ten a concorrencia de antes e é explicable pois os intereses da mocidade xa van por outros camiños e apetencias.De todas as maneiras algo queda e moito pode recuperarse se é posibel.Xa se verá pois a festa non se rifa coa modernidade, digo a tradición, mellor cá festa en si. Imos ver que ao mellorsalta a chispa e o asunto volve a coller o pulo impensabel e ponse a mil.Veremos.
