Castellano Galego
Castellano Galego E velaí que o sábado do que anteriormente falei, e que agora sigo con el, co paseo,logo de pasar a Fonte de San Fructuoso, subín cara á Praza do Hospital ( hoxe dita do Obradoiro). Antes de cruzala mireille ao portón do Hostal que xa pouco ten que ver con aqueloutro monacal, sóbrio e con aire humilde, propio do ben que non da riqueza.Crucei a praza e fun á par da catedral a embocar nas Praterías, fonte á esquerda, a dos cabalos traballada en pedra polos canteiros de Cuntis. Metínme logo pola rúa do Vilar. (Os Vilares que hai hoxe representados os de antes por propietarios de comercios de xoguetes, dous, terán algo que ver con este nome?). Había moita xente. Os chamos para os turistas están intactos, non hai moita innovación. O de sempre. Xa farta moita mercadoría. Non me parece lóxico iso da oferta de botellas de ribeiro entre outras cousas máis ao caso e apropiadas. Outro tanto as tortas de améndoa ( que si estaban moi ben nas confiterías de sempre como A MORA e outras DAS QUE XA NON ME ACORDO MOITO DO SEU NOME aínda que sei que dúas estaban no Toural, unha xunto a Carro ( que alí está) e outra ao lado da que agora é a Fundación Granell e tamén a da Orfas que está. Había unha que non era exactamente confitería e si docería que estaba ao lado do Caserío, dando co calexón que a separaba da Botica de Bescansa). Pois ben que non coño, que non, que habería que regular o choio de mellor forma.Tamén vin con emoción, pois Compostela para min é unha emoción na luz dos soños e no sabor dos sentimentos, vin como botaron peche varios lugares, como o estanco da Raíña case que ao lado do que antes foi o BAR ROIS paraíso dos bocatas de calamares e cervexa da mellor en vaso daquela que era novo.Así mesmo esa emoción foime ao peito cando un día sín do aparcadoiro de Castromil e en collendo por xunto ao Derbi vin como a Ferretería dos Bernais pechou. Alí que na súa porta sempre había un saúdo de " Farruco" ( compostelán compostelán cós composteláns que cos demáis xa era ofariña doutra maquía) e outra volta cando atopei un bar no sítio do Bazar de Bernal. Hai cousas en Compostela que che din o paso do tempo, os anos que se van para facernos algo outros.Tamén recordo o Comercio de COMERCIAL MATEO fronte á Fonte de Bautizados ( así ben chamada pois ningún que se gabase de ser de Compostela podía non ter caído nesta fonte, debía "bautizarse", da mesma maneira que debía ter un sinal na perna dun tiro de sal de " Papa Varela", que che caía en menos de nada cando ías aos grilos aos xardíns, herbais, do Campo da Residencia e alí andaba el á percura de que ninguén pisase).Botei de menos a LIBRERÍA GALI onde tantas veces fun pedir un papel secante, que os regalaban de propaganda, mellor se mercabas algo, pero tamén chos daban sen mercalo, pois coñecíante e sabían que irías alí cando precisases algo. A oficina de turismo ao lado do Carballeira.Alí onde estabamos á espera dalgún turista que nos dese algo de moeda, que nos pedise un traballiño e por tal nos caese algo ( repito que fomos nenos da rúa en Compostela).En fin un paseo amoroso e cómplice cos recordos da miña cidade ( non todos, pois seguirei con eles). Moitos recortes de ostias comín por unha peseta. Ia por eles a Carretas a enfronte ao Asilo. Con ese recortes de primeiras adestrámonos para a primeira comuñón e logo para facermos misa. Tiña algún amigo que a facía moi ben ( logo foi ao Seminario de Belvís, ao novo como o chamaban e ao se San Martiño Pinario dicíanlle o vello).Ai miña matria de pedras que pisar firme canta seguridade me dás e eu non teatendo como quixese, pero ireino facendo a máis.Teno por seguro.
